İtalo Calvino : Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu

Güzel günler dilerim Sevgili Meyus Okur

‘Bir Kış Gecesi Eğer Bir Yolcu’ kitabı tabiri caizse beyin yakan kitaplar listesinde olmalı. Zira ben okurken hem büyük bir keyif aldım hem de sinirlerim bozuldu.

Bir hikaye, kronolojik olarak akıp giden bir olay örgüsü okuyacağınızı düşünüyorsanız yanılıyorsunuz. Bay İtalo Calvino çok değişik bir kurguyla bir roman değil bir romanın daha doğrusu birden fazla romanın var olma mücadelesini yazmış. Ana karakterimiz ‘Erkek Okur’ hevesle aldığı bir kitabın eksik veya hatalı basıldığını fark ediyor ve kitap başlıyor diyebiliriz.

Hatta şöyle düzelteyim; bu kitabın ne başlangıcı ne de sonu var. Bu kitap ben okumaya başladığımda çoktan başlamıştı ve son sayfasını okurken tüm hızıyla devam ediyordu.

“iyi ama bir öykünün tam başladığı an nasıl saptanır ki? Her şey daima daha önceden başlamıştır. Her romanın ilk sayfasının ilk satırı, kitabın dışında olmuş bir şeye göndermedir

Birbirinden dikkat çekici tam on roman başladı ve en heyecanlı yerinde bitiverdi. Bir yandan yarıda kalan romanlara üzülürken diğer yandan Erkek Okur’un o romanların peşinde oradan oraya sürüklenmesini okuyorsunuz. Aslında Erkek Okur da bir şeylerin ters gittiğinin farkında ya da ne bileyim biri tarafından yazıldığının farkında desem daha doğru olur. Ama dediğim gibi burada kimse hiçbir şeyi çaktırmıyor.

Yeni yılın okuduğum ilk romanı olan bu kitap size tavsiye edebileceğim bir kitap. Ama şunu da eklemek isterim biraz ahlaksız bir yönü de var. Yazarın fikirlerine yüz yüz katılmıyorum elbette ama kitap okumanın güzelliği de burada değil mi Sevgili Meyus Okur. Farklı fikirlerin kalbine girebilmek, başka hayatların heyecanını yaşamak ve belki de kaybolmak.

Bizimle kalın, hoşça kalın.