“hayır, çık hafızamdan, o zaman özgür olacağım.”

HERKES BİRAZ MEYUSTUR HAYATTA
“hayır, çık hafızamdan, o zaman özgür olacağım.”


“sizi memnun etmek istemiştim.”
“boşa gitti. Ne boktan durum!”
“aynı kar Çanakkale’de de yağıyordu. O korkunç çarpışmaların sürdüğü tepeleri, vadileri örtmüş, yüzbinlerce mezarı, siperleri gözlerden silmişti.”


Güvenebileceğim tek kişi kendimdim.

“Dipsiz bir kuyuyu andırıyor. İnsan hiçliğin çağrısını, düşmenin, davet eden karanlığa ulaşmanın tutkusunu hissediyor.”

Acı geçmişti ancak acının anısı sonsuza dek kalacaktı.

“en sonunda benim kendimi beğenmişliğimin hepimizi yok edeceğinden endişe ediyorum.”

“Her sabah uyandığında aynı sözü tekrarlıyordu: Korkmayacağım.”

“istemiyor” demek zorunda kalacaktım
İkna edilebilir mi?”
“sanmıyorum.” Yalan söyleyecek değildim ya
“ o zaman Harold” diyecekti şaşırıp asabı bozulan Avi, “sana ne diyeceğimi bilmiyorum. Mağdur konuşmazsa hiçbir şey yapamayacağımızı sen de benim kadar biliyorsun.”