
“Her sabah uyandığında aynı sözü tekrarlıyordu: Korkmayacağım.”
HERKES BİRAZ MEYUSTUR HAYATTA

“Her sabah uyandığında aynı sözü tekrarlıyordu: Korkmayacağım.”

“istemiyor” demek zorunda kalacaktım
İkna edilebilir mi?”
“sanmıyorum.” Yalan söyleyecek değildim ya
“ o zaman Harold” diyecekti şaşırıp asabı bozulan Avi, “sana ne diyeceğimi bilmiyorum. Mağdur konuşmazsa hiçbir şey yapamayacağımızı sen de benim kadar biliyorsun.”

“Violence, unutma ki kırılgan olan sadece bedendir. Ruhun değil.”

“Bütün yaşamı boyunca hiçbir şeye karar vermeden ölen bir adam, bu dünyada mükemmeliyete yaklaşmış demektir.”
“Kalbinin sevdiğin birini affetmesini engellemek, onu affetmekten çok daha zor.”


“Kendim olabilmek için ne çok kişi oldum bir bilsen…”

Seni ağlarken görmesine izin verme.
Ellerini yüzünden çek ve ayağa kalk.
Darmadağın olduğunu görme zevkini ona yaşatma.

“Üç Yüzük göğün altında yaşayan Elf Kralları’na Yedisi taştan saraylarında Cüce Hükümdarlar’a, Dokuz Yüzük Ölümlü İnsanlar’a, ölecekler ne yazık Bir Yüzük gölgeler içindeki Mordor Diyarı’nda, Kara tahtında oturan Karanlıklar Efendisi’ne.”

Zayıf bir insan için mutluluk bile korkutucudur.
Okumaya devam et “Osamu Dazai: İnsanlığımı Yitirirken”
“Fantezi, aşina olana yeni bir ışık tutmalıdır; benim Diskdünya’da yapmaya çalıştığım gibi. Fantezi o zamana ve oraya değil, bugüne ve buraya bakmanın bir yoludur. Fantezi öncü edebiyattır. Her şey ondan doğar. Fantezi en iyi haliyle gerçekten de kaçış edebiyatıdır. Ama kaçış edebiyatının özelliği şudur: Bir şeyden kaçarken aynı zamanda bir şeye doğru da koşmanız gerekir. Gitmeye değer bir yere gitmelisinizdir ve bu deneyim sizi daha iyi birine dönüştürmelidir.