HERKES BİRAZ MEYUSTUR HAYATTA
“Zamanı gelmişti.
Bir nefes… Bir nefes daha.
Ateşin varisiydi o.
O ateşin kendisiydi. Ve ışıktı; küldü, kordu. Aelin Ateşyürek’ti o. Ve o kimsenin, hiçbir şeyin önünde diz çökmezdi. Kanla, mücadeleyle ve zaferle hak ettiği taç hariç.”
“Mante Koyu diye bir yer duymamışsındır değil mi?” diye sordu
“hayır efendim,” dedi Mort
“Gemi enkazıyla ünlü bir yer.”
“gemi mi batmıştı?”
“Batacak,” dedi Ölüm. “Lanet yeri bulabilirsem.”
…
“Bir kendisi, bir de kral. Olması gereken buydu; ikisinin dışında kimsenin canı gitmemeli, bir ruh kirlenecekse o da Celaena’nınki olmalıydı. Bir canavarı öldürmek için bir başka canavar gerekecekti.”
Siyah maskesi ve kukuletası yüzünü gizleyen kız, gölgelere karışmak, sadece ve sadece karanlığın bir parçası olmak istiyordu.
“hayır, çık hafızamdan, o zaman özgür olacağım.”
“en sonunda benim kendimi beğenmişliğimin hepimizi yok edeceğinden endişe ediyorum.”
“Her sabah uyandığında aynı sözü tekrarlıyordu: Korkmayacağım.”
“Violence, unutma ki kırılgan olan sadece bedendir. Ruhun değil.”
Seni ağlarken görmesine izin verme.
Ellerini yüzünden çek ve ayağa kalk.
Darmadağın olduğunu görme zevkini ona yaşatma.
“Fantezi, aşina olana yeni bir ışık tutmalıdır; benim Diskdünya’da yapmaya çalıştığım gibi. Fantezi o zamana ve oraya değil, bugüne ve buraya bakmanın bir yoludur. Fantezi öncü edebiyattır. Her şey ondan doğar. Fantezi en iyi haliyle gerçekten de kaçış edebiyatıdır. Ama kaçış edebiyatının özelliği şudur: Bir şeyden kaçarken aynı zamanda bir şeye doğru da koşmanız gerekir. Gitmeye değer bir yere gitmelisinizdir ve bu deneyim sizi daha iyi birine dönüştürmelidir.
MEYUS OKUR 