
“İşte böyle rüzgâra yelken açan ama dümenini kullanamayan küçük balıklar gibi oradan oraya sürüklenip durdum. Ama gözlerim ve kulaklarım hep açıktı…”
HERKES BİRAZ MEYUSTUR HAYATTA

“İşte böyle rüzgâra yelken açan ama dümenini kullanamayan küçük balıklar gibi oradan oraya sürüklenip durdum. Ama gözlerim ve kulaklarım hep açıktı…”

Hiçbir şey zekayı tutkulu bir kuşku kadar bileyemez.

“Birçok olgunun nedenini araştırmış, bir zamanlar gözünü kamaştıran şeyleri anlamıştı, ama arkadaşlıklarının bittiği şu anda her şey ona çok ağır geliyordu.”

“Demek istediğim şu… Bizden başka bir canavar yok belki…”

Fakat ne denli soyut görünürlerse görünsünler, düşünceler de bir dayanak noktasına ihtiyaç duyarlar.

“Kadın, herhangi birinin özlemini çekiyordu, tıpkı gün ışıyana kadar soğuktan titreyerek sarınacağı bir palto gibi özlüyordu onu.”

Ya sahip olacak ya da sahiplenecekti, affetmek zayıflıktı… Öldür ya da öl, ye ya da yem ol, kanun buydu.

Korkuyu iliklerinize kadar hissedeceksiniz… ya da çok eğleneceksiniz
Okumaya devam et “Stefan Zweig: Korku”Korku, cezadan çok daha beterdir…

“Sadece kendi kaderlerini bir gizem olarak yaşayabilenlerin gerçek anlamda yaşadıklarına inanıyorum.”

Para gerçek mutluluğu satın alabilir mi?