
TÜRK YAZILI TARİHİNİN MİHENK TAŞI
HERKES BİRAZ MEYUSTUR HAYATTA

TÜRK YAZILI TARİHİNİN MİHENK TAŞI

Ben bugüne kadar hayatın çokluğuna uyarak, hem gece hem gündüz içinde, hem dostluk hem fitne ile hem gülerek, hem ağlayarak, her yerde ve herkesle yaşanabileceğini bilmiyordum.

Seni gerçekten tanıyan kimselerin seni önemsememesi için hiçbir neden yok dünyada

Yürüdüğünüz yolun doğruluğuna inanmışsanız, ne olursa olsun sapmamak gerekli.

“Dünya, düşünenler için komedi, hissedenler için trajedidir.”

” milletin bir kısmı gaflette, bir kısmı hayrette, bir kısmı gayrette; ama devlet selamette.”

“TARİH, KAİNATIN VİCDANIDIR”
ÖMER HAYYAM

Pür ateşim açtırma benim ağzımı zinhar,
Zalim, söyletme beni derunumda neler var;

Beş asırdır anlatılmayı bekleyen hikaye: Sultan Bayezid’in Savaşı

Nedir bu meskenetin, sen de bir kımıldasan a!
Niçin kımıldamıyorsun? Niçin? Ne oldu sana?
Niçin mi?.. “Çünkü bu fânî hayâta yok meylin!
Onun netîcesidir sa’ye varmıyorsa elin.”
Değil mi?.. Ben de inandım! Hudâ bilir ki yalan!
Hayâta nerde görülmüş senin kadar sarılan?
Zorun: Gebermemek ancak “ölümlü dünyâ”da!
Değil hakîkati, mevtin hayâli rü’yâda
Dikilse karşına, hiç şüphe yok, ödün patlar!
Düşün: Hayâta fedâ etmedik elinde ne var?
Şeref mi, şan mı, şehâmet mi, din mi, îman mı?
Vatan mı, hiss-i hamiyyet mi, hak mı, vicdan mı?
Mezar mı, türbe mi, ecdâdının kemikleri mi?
Salîbi sîneye çekmiş mesâcidin biri mi?
Ne kaldı vermediğin bir çürük hayâtın için?
Sayılsa âh giden fidyeler necâtın için!
Çoluk çocuk kesilirken, kadınlar inlerken;
Zavallılar seni erkek sanır da beklerken;
Hayâyı, ırzı ekip yol boyunca, çırçıplak,
Kaçarsın, öyle mi, hey kalp adam; sıkılmayarak!